Баштапкы борбордук нерв системасынын лимфомасын (БНСЖ) дарылоо жана диагностикалоодогу жаңы жетишкендиктер
Борбордук нерв системасынын лимфомасы (ББНС) сейрек кездешүүчү түрү болуп саналат. Ходжкин эмес лимфома ал мээде, жүлүндө, көздөрдө жана аны курчап турган түзүлүштөрдө гана кездешет, мээ паренхимасы эң көп кездешет. Диагноз коюуда жана дарылоодо олуттуу жетишкендиктерге карабастан, PCNSL лимфоманын эң татаал жана начар болжолдонгон түрлөрүнүн бири бойдон калууда, жашоо көрсөткүчтөрү дагы эле лимфоманын башка түрлөрүнөн артта калууда.
Стэнфорд университетинин медициналык мектебинин акыркы изилдөөлөрү PCNSL үчүн акыркы эпидемиологиялык ачылыштарга, диагностикалык ыкмаларга жана дарылоо ыкмаларына жарык чачты. . жарыяланган сереп Неврология жана неврология боюнча учурдагы отчеттор, эрте диагноз коюунун маанилүүлүгүн баса белгилейт, анткени PCNSL неврологиялык функцияны жана иштөө абалын (PS) тез арада начарлатып, өз убагында дарылоону кыйындатат.
PCNSL көбүнчө 60 жаштан ашкан бейтаптарда байкалат, ал эми улгайган адамдарда бул көрсөткүч жогорулайт. Оору, адатта, баш аламандык, баш оору жана фокалдык неврологиялык жетишсиздик сыяктуу симптомдор менен коштолот, бирок талма сейрек кездешет. Магниттик-резонанстык томография (МРТ) дагы эле диагноз коюу үчүн алтын стандарт болуп саналат, бирок PCNSLди башка мээ шишиктеринен жана ооруларынан айырмалоодо дал келген белгилер бар.
Ошондой эле, серепте диагностикалык тактыкты жогорулатуу үчүн МРТ анализиндеги терең окутуу моделдери сыяктуу алдыңкы диагностикалык ыкмалардын ролу баса белгиленет. Андан тышкары, MYD88 L265P сыяктуу генетикалык мутациялардын мааниси оорунун өнүгүшүн диагностикалоо жана көзөмөлдөө үчүн потенциалдуу биомаркер катары баса белгиленип, так дарылоо үчүн жаңы жолду сунуштайт.
Дарылоо үчүн жогорку дозадагы метотрексат (HD-MTX) негизги таш бойдон калууда, ал көбүнчө бүт мээге нур терапиясы (WBRT) менен айкалышат. Бирок, изилдөөлөр нейротоксикалуулукту минималдаштыруу жана прогрессиясыз жашоону (PFS) сактоо үчүн нурлануу дозаларын азайтуунун натыйжалуулугун изилдөөнү улантууда. Химиотерапиядагы жаңы ыкмалар жана глюкарпидаза сыяктуу кошумча дарылоо ыкмалары уулуулукту азайтууда жана натыйжаларды жакшыртууда келечектүү экенин көрсөтүп турат.
PCNSL татаал жана агрессивдүү оору, бирок уланып жаткан изилдөөлөр дарылоонун жаңы жолдорун ачып, бейтаптардын жалпы божомолун жакшыртууда. Бул жетишкендиктер улана бергендиктен, PCNSL бейтаптарынын жашоо деңгээли жана жашоо сапаты бир кыйла жакшырат деген үмүт бар.