Wong wadon sing kuwat saka Pakistan nglawan leukemia

Wanita kuwat saka Pakistan nglawan leukemia

Ana wong wadon sing kuwat, jenenge Zainab. Dheweke umur 26 taun, lan asale saka Pakistan. Kenapa aku ngarani dheweke kuwat? Iki critane.

Pernikahan sing apik banget iku impene saben wanita, lan dheweke arep omah-omah karo wong lanang sing ditresnani. Kabeh sampurna, lan kabeh wong sibuk nyiapake pernikahane. Lan dumadakan kahanane owah. Mung 10 dina sadurunge dina pernikahane, dheweke demam lan wetenge krasa ora nyaman. Nalika dheweke teka ing rumah sakit, dheweke mikir kabeh bakal kaya biasane, dhokter bakal menehi obat lan ngandhani supaya ati-ati, lan sawise iku dheweke bisa bali lan seneng-seneng karo pernikahane.

Nanging wektu iki, dhoktere serius, lan ngandhani yen dheweke didiagnosis leukemia. Nalika dheweke pisanan ngerti yen dheweke kena leukemia, dheweke tetep kuwat lan sabar. "Aku mung rumangsa rada sedhih amarga aku ora bisa seneng karo pesta mantenku, amarga sampeyan ngerti yen iki kedadeyan mung 10 dina sadurunge dina mantenku. Nanging aku seneng lan ngucap syukur marang Gusti Allah amarga wis maringi aku hubungan sing apik banget nganti aku bisa omah-omah ing dina sing padha." Kuwi sing diomongake marang aku.

"Ing rumah sakit lokal, dhokter ngandhani yen aku mung duwe umur sewulan maneh, nanging aku ora nyerah, uga anggota kulawarga lan bojoku. Dheweke ora tau nguciwani aku, lan menehi aku kekuwatan kanggo nglawan leukemia. Lan saliyane anggota kulawargaku, aku uga pengin ngucapake matur nuwun marang organisasi sing nyumbang kanggo perawatanku. Kita kalebu kulawarga sing biasa-biasa wae ing Pakistan, kerja kanggo urip saben dina. Kita ora bisa mbayar jumlah sing gedhe banget. Nanging nalika Gusti Allah nyekel tanganmu, Dheweke ngirim wong kanggo njaluk bantuan. Lan jeneng organisasi kasebut yaiku Bahria Town Pakistan."

Sawisé nampa rong babak kemoterapi ing rumah sakit lokal, dhèwèké teka ing pusat CGT kanggo perawatan luwih lanjut. Kanthi bantuan saka pusat internasional rumah sakit, perawatané lancar. Lan saiki operasiné sukses, sawisé rong sasi dhèwèké bisa bali menyang negarané lan urip anyar.

Kuwi sing dikarepake dheweke marang pasien liyane sing duwe leukemia: "Kita kudu nglakoni saben urip kaya-kaya iki wayahe pungkasan lan nglakoni kanthi kebak. Kita kabeh ngerti pungkasane kita kudu mati ing sawijining dina sing Gusti Allah luwih ngerti kapan. Mula, gawe saben dina anyar luwih apik tinimbang dina sadurunge, lan tansah semangat kanggo nindakake bab sing apik sing nggawe jiwa marem, lan cobanen nglewati ala ing njero awakmu. Lan sing paling penting: Aja nganti kelangan pangarep-arep."