Een sterke vrouw uit Pakistan vecht tegen leukemie

Een sterke vrouw uit Pakistan vecht tegen leukemie.

Er is een sterke vrouw, haar naam is Zainab. Ze is 26 jaar oud en komt uit Pakistan. Waarom ik zeg dat ze sterk is? Dit is haar verhaal.

Een prachtige bruiloft is de droom van elke vrouw, en ze stond op het punt te trouwen met de man van haar dromen. Alles was perfect en iedereen was druk bezig met de voorbereidingen. En toen veranderde alles. Slechts tien dagen voor haar trouwdag kreeg ze koorts en voelde ze zich niet lekker in haar buik. Toen ze in het ziekenhuis aankwam, dacht ze dat alles wel weer normaal zou zijn, dat de dokter haar wat medicijnen zou geven en haar zou zeggen dat ze voorzichtig moest zijn, en dat ze daarna gewoon weer van haar bruiloft kon genieten.

Maar deze keer meende de dokter het serieus en vertelde haar dat ze leukemie had. Toen ze voor het eerst hoorde dat ze leukemie had, was ze sterk en geduldig. "Ik was alleen een beetje teleurgesteld dat ik niet van mijn bruiloft kon genieten, want het gebeurde slechts tien dagen voor mijn trouwdag. Maar ik was blij en dankte God dat Hij me zo'n mooie relatie had gegeven en dat ik op dezelfde dag kon trouwen." Dat vertelde ze me.

“In het plaatselijke ziekenhuis vertelde de dokter me dat ik nog maar een maand te leven had, maar ik gaf niet op, net als mijn familie en mijn man. Ze hebben me nooit in de steek gelaten en me de kracht gegeven om tegen de leukemie te vechten. Naast mijn familie wil ik ook de organisatie bedanken die bijdraagt ​​aan mijn behandeling. We komen uit een bescheiden gezin in Pakistan en verdienen ons brood met een baan. Het was voor ons onmogelijk om zo'n enorm bedrag te betalen. Maar als Allah je hand vasthoudt, stuurt Hij iemand om je te helpen. En die organisatie heet Bahria Town Pakistan.”

Na twee chemokuren in een lokaal ziekenhuis kwam ze naar ons CGT-centrum voor verdere behandeling. Dankzij de hulp van het internationale centrum van het ziekenhuis verliep haar behandeling voorspoedig. Nu de operatie succesvol is verlopen, kan ze over twee maanden terug naar haar land en een nieuw leven beginnen.

Dat is wat ze andere leukemiepatiënten wil meegeven: "We moeten elk moment van ons leven leven alsof het ons laatste is en er volop van genieten. We weten allemaal dat we uiteindelijk zullen sterven, en God weet wanneer dat zal zijn. Dus maak van elke nieuwe dag een betere dag dan de vorige, en streef er altijd naar iets goeds te doen dat je ziel voldoening geeft, en probeer het slechte te vermijden. En het allerbelangrijkste: verlies nooit de hoop."