Rak jajnika-03

Pani K., 55-letnia kobieta o stosunkowo zamożnej rodzinie, osiadła za granicą, niespodziewanie zachorowała na raka. Trzy lata temu odczuwała dyskomfort i wzdęcia w podbrzuszu, którym towarzyszył spadek apetytu. Po badaniu w zagranicznym szpitalu zdiagnozowano u niej raka jajnika w IV stadium. Ze względu na zaawansowane stadium i liczne guzy wykryte po otwarciu jamy brzusznej, chirurgiczne usunięcie nowotworu nie było możliwe, a jedyną opcją była chemioterapia.

Po operacji stężenie markera nowotworowego CA125 w jej surowicy wzrosło z 1800 U/ml do ponad 5000 U/ml. Kontynuowana chemioterapia wykazała minimalną skuteczność, a stężenie CA125 wzrosło ponownie do ponad 8000 U/ml sześć miesięcy później. Lekarze poinformowali rodzinę, że pozostał jej niewiele czasu i zalecili przygotowanie psychiczne. Pomimo wiedzy o powadze stanu zdrowia, pani K. nie okazywała oznak rozpaczy. Zanim straciła nadzieję, chciała spróbować immunoterapii.

W zeszłym roku pani K. przeszła pierwszą operację pobrania próbek. Po dwóch miesiącach ekspansji ex vivo, do jej organizmu ponownie wstrzyknięto TIL. W dniu wlewu wystąpiła u niej gorączka, która ustąpiła następnego dnia, a jej ogólne samopoczucie znacznie się poprawiło. Obecnie, po sześciu miesiącach leczenia, poziom CA125 utrzymuje się stale poniżej 18 U/ml. Porównania obrazowania PET-CT pokazują, że z pierwotnych 24 guzów przerzutowych w całym ciele pozostał tylko jeden. W marcu tego roku pani K. przeszła drugą operację pobrania próbek.