Walka z rakiem wątrobowokomórkowym z terapią CAR-T Bioocus GPC3

Tło pacjenta

U Pawana, oddanego człowieka z Indii, w sierpniu 2024 roku zdiagnozowano przewlekłą chorobę wątroby powikłaną wieloogniskowym rakiem wątrobowokomórkowym (HCC). W chwili diagnozy miał 67 lat (w trakcie leczenia ukończył 68 lat), agresywna postać choroby przebiegała z licznymi zmianami w wątrobie, podwyższonym stężeniem markerów nowotworowych, takich jak AFP i PIVKA-II, anemią, nieprawidłowościami enzymów wątrobowych, a później przerzutami do kości. Pomimo radioembolizacji przeztętniczej (TARE), chemioembolizacji przeztętniczej (TACE), immunoterapii (atezolizumab + bewacyzumab, tremelimumab + durwalumab) oraz terapii celowanych (lenwatynib, kabozantynib, regorafenib), choroba postępowała. Badania genetyczne ujawniły mutacje w genach TP53, KRAS, CDKN2A, CTNNB1 i ARID1A, z niską ekspresją PD-L1 i ujemnym wynikiem testu HRD, co wskazuje na ograniczoną odpowiedź na niektóre inhibitory. W poszukiwaniu zaawansowanych rozwiązań Pawan został skierowany przez Bioocus do Szpitala Onkologicznego w Tianjinie w celu przeprowadzenia autologicznej terapii GPC3 CAR-T pod numerem leczenia P1544.

Podróż leczenia

Leczenie Pawana komórkami CAR-T rozpoczęło się od leukaferezy 11 sierpnia 2025 r., a następnie 2 września 2025 r. wykonano u niego produkcję i infuzję. Otrzymał dawkę 4,73 × 10^8 komórek CAR-T, ukierunkowaną na GPC3, marker nadmiernie ekspresjonowany w raku wątrobowokomórkowym (HCC). Kondycjonowanie przed infuzją obejmowało fludarabinę i cyklofosfamid w celu zwiększenia wchłaniania przeszczepu. Po infuzji monitorowano jego krew obwodową pod kątem ekspansji komórek CAR-T w dniach 4 (D4), 7 (D7), 10 (D10) i 12 (D12).

• D4 (6 września 2025 r.):Komórki CAR-T stanowiły 5,15% komórek T CD3+ (wartość bezwzględna: 9,27 × 10^6/L), co wskazuje na początkowe przyjęcie przeszczepu.
• D7 (9 września 2025 r.):Osiągnął szczyt na poziomie 3,97% (6,12 × 10^7/L), co wskazuje na aktywną proliferację.
• D10 (12 września 2025 r.):04% (9,07 × 10^6/L).
• D12 (14 września 2025 r.):Ustabilizowano na poziomie 2,82% (2,26 × 10^7/L), przy całkowitej liczbie komórek T na poziomie 5,4 × 10^9/L, CD3+ na poziomie 14,87%, podwyższonym odsetku cytotoksycznych komórek T CD8+ na poziomie 77,88% i zrównoważonych podgrup CAR-T (np. 2,46% CD8+CARGPC3+/CD8+).

Podczas hospitalizacji od 11 sierpnia do 15 września 2025 roku u Pawana wystąpiły łagodne działania niepożądane, w tym stany podgorączkowe (do 38,5°C), zmęczenie i przejściowe podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Leczenie było prowadzone podtrzymująco, bez ciężkiego zespołu uwalniania cytokin (CRS stopnia 1) ani neurotoksyczności. Parametry życiowe pozostały stabilne, a leczenie podtrzymujące obejmowało leki przeciwzakaźne, żywienie i monitorowanie powikłań, takich jak wodobrzusze.

Wybitne wyniki

Ekspansja CAR-T, choć niewielka, wykazała trwałość i aktywność przeciwnowotworową, korelując ze stabilizacją markerów nowotworowych i brakiem natychmiastowej progresji w obrazowaniu kontrolnym. Przypadek Pawana jest zgodny z sukcesem firmy Bioocus w leczeniu GPC3 CAR-T w raku wątrobowokomórkowym (HCC), gdzie nawet niewielka trwałość może prowadzić do trwałej odpowiedzi u pacjentów opornych na leczenie. Pacjent został wypisany ze szpitala w stanie stabilnym 15 września 2025 roku, z zaleceniami dalszego monitorowania, obejmującego markery nowotworowe, funkcję wątroby i badanie PET-CT. Celowane podejście tej terapii zminimalizowało toksyczność ogólnoustrojową, jednocześnie wpływając na środowisko wątrobowe guza.