Pêşketinên di Dermankirina Xeta Yekem de ji bo B-ALL ya Mezinan: Nirxandinek Berfireh ji The Lancet Haematology
Di nirxandineke şoreşger de ku di Hematolojiya Lancet, pisporan pêşketinên dawî di dermankirina xeta yekem a Losemiya Lîmfoblastîk a Akût a Hucreya B ya mezinan (B-ALL) de bi berfirehî rave kirine, û girîngiya stratejiyên dermankirinê yên kesane û yekkirina îmûnoterapiyên nû tekez kirine. Di deh salên borî de, dermankirina B-ALL ya mezinan a nû teşhîskirî gavên girîng avêtiye ji ber têgihîştineke kûrtir a biyolojiya nexweşiyê, pêşxistina rêbazên pîvandina nexweşiya mayî ya hindiktirîn (MRD), û têxistina rêjîmên ji zarokan îlhamgirtî (PIR) ji bo encamên çêtir.
Nirxandin tekez dike ku her çend nexweşên mezin ên bi nexweşiya B-ALL re rû bi rû dimînin, lê dîsa jî çend stratejiyên sereke pêşbîniyê baştir dikin. Ji bo nexweşên ciwantir, karanîna rêbazên dermankirinê yên ji hêla zarokan ve hatine îlhamkirin ji dermankirinên kevneşopî yên mezinan bandorkertir derketiye, û rêjeyên saxmayîna demdirêj digihîje %78. Her çend sûdê van dermanan bi temen re kêm dibe jî, ev rêbaz hîn jî başbûnên girîng pêşkêş dike, nemaze dema ku bi dermankirinên hedefgirtî yên nûjen ên wekî astengkerên tîrozîn kînazê (TKI) ji bo B-ALL ya kromozom-pozîtîf a Philadelphia (Ph+) re were hevber kirin.
Herwiha, tevlîkirina îmmunoterapîyan wekî antîkorên monoklonal ên antî-CD20 (mînak, Belantamab Mafodotin û Inotuzumab Ozogamicin) di protokolên dermankirina rêza yekem de di kêmkirina jehrîbûna têkildarî kemoterapiyê û zêdekirina rêjeyên bersivê de sozdar bûye. Lêkolînan nîşan dane ku ev ajan, dema ku li kêleka kemoterapiya kevneşopî têne bikar anîn, rêjeyên bexişandinê bi girîngî zêde dikin, nemaze di bintîpên genetîkî yên xetereya bilind ên B-ALL de.
Ji bo nexweşên pîr (>60 salî), serdemeke nû ya dermankirinê bi karanîna rêjîmên bi şiddeta kêmtir û bi îmûnoterapîyan re hatiye destpêkirin. Armanca van rêbazan kêmkirina barê kemoterapiyê ye, û ji bo vê koma xeternak vebijarkek ewletir û tehmûlkirîtir pêşkêş dike. Lêkolînên klînîkî bi awayekî çalak entegrasyona çêtirîn a van dermanan, di nav de karanîna terapiyên hucreyên CAR-T û ajanên hedefgirtî, ji bo baştirkirina encamên bêtir vedikolin.
Nirxandin encam dide ku her çend di baştirkirina dermankirinên rêza yekem de ji bo B-ALL ya mezinan gelek pêşketin çêbûbe jî, lêkolîn û ceribandinên klînîkî yên berdewam ji bo çareserkirina kêmasiyên di dermankirinê de, nemaze ji bo nexweşên xetereya bilind û yên pîr, pir girîng in. Planên dermankirinê yên kesane yên li ser bingeha profîlkirina genetîkî û molekulî, û her weha pêşkeftina domdar a îmûnoterapîyan, hêviyê didin ji bo encamên hîn çêtir di pêşerojê de.
Ev analîza berfireh a dermankirina B-ALL di têkoşîna berdewam a li dijî vê kansera hematolojîk a dijwar de kêliyek girîng nîşan dide, û ji bo nexweşên li çaraliyê cîhanê hêviyek nû tîne.