မျက်စိအာရုံကြော ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်း-၀၂

မျက်စိအာရုံကြောဒဏ်ရာအတွက် ပင်မဆဲလ်ကုထုံး- အံ့ဖွယ်မျက်စိပြန်ကောင်းလာခြင်း

ယနေ့ခေတ် အလျင်အမြန်တိုးတက်နေသော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာနည်းပညာတွင် တစ်ချိန်က ကုသ၍မရနိုင်ဟု ယူဆခဲ့ရသော ရောဂါများစွာသည် ယခုအခါ မျှော်လင့်ချက်အသစ်များ ပေါ်ပေါက်လာပါသည်။ ယနေ့တွင် မျက်စိအာရုံကြောဒဏ်ရာအတွက် mesenchymal stem cell (MSC) ကုထုံးနှင့်ပတ်သက်သည့် ထိထိမိမိဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို မျှဝေပေးပါမည်။ ၎င်းသည် လူနာများစွာအတွက် မျက်စိအမြင်ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် မျှော်လင့်ချက်အသစ်များ ယူဆောင်လာပေးသည့် ကုသမှုနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

မစ္စတာ ဇန်ရဲ့ ဇာတ်လမ်း

အသက် ၄၇ နှစ်အရွယ် မစ္စတာ ဇန်သည် အင်ဂျင်နီယာတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော လေးလက ပြင်းထန်သော ကားမတော်တဆမှုကြောင့် သူ၏ဘဝသည် ကြီးမားသော အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုမတော်တဆမှုတွင် မစ္စတာ ဇန်သည် သူ၏ ညာဘက်မျက်စိအာရုံကြောကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး အမြင်အာရုံသည် မှိန်ဖျော့ဖျော့သာ မြင်နိုင်သည်အထိ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ စတီးရွိုက်များနှင့် အာရုံကြောဆိုင်ရာ ဆေးဝါးများဖြင့် ရိုးရာကုသမှုများ ခံယူခဲ့သော်လည်း သူ၏အမြင်အာရုံမှာ အနည်းငယ်သာ တိုးတက်မှုရှိသည်။ ဤအခြေအနေသည် သူနှင့် သူ့မိသားစုကို အလွန်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့သည်။

မိတ်ဆွေတစ်ဦး၏ အကြံပြုချက်အရ မစ္စတာကျန်းသည် ပေါ်ပေါက်လာသော ကုသမှုတစ်ခုဖြစ်သည့် mesenchymal stem cell therapy အကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ အထူးကုဆရာဝန်များနှင့် အသေးစိတ်တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီး ကုသမှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို အပြည့်အဝနားလည်ပြီးနောက် မစ္စတာကျန်းသည် ဤချဉ်းကပ်မှုအသစ်ကို စမ်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ပင်မဆဲလ်များကို ကျန်းမာသော စေတနာ့ဝန်ထမ်းများ၏ ချက်ကြိုးသွေးမှ ရယူခဲ့ပြီး၊ တိကျစွာ စစ်ဆေးပြီး ထိရောက်သော ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေခြင်းနှင့် ပြုပြင်ခြင်းစွမ်းရည်များ ရှိစေရန် မွေးမြူရေးတွင် တိုးချဲ့ခဲ့သည်။ မျက်စိအာရုံကြောအလွှာထဲသို့ ရင်ခေါင်းအတွင်း ထိုးသွင်းခြင်းဖြင့် ထိုးသွင်းပေးခဲ့ပြီး ပျက်စီးနေသော မျက်စိအာရုံကြော ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန်အတွက် မစ္စတာ Zhang ၏ ညာဘက်မျက်လုံးထဲသို့ တိကျစွာ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

ကုသမှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို အဆင့်တိုင်းတွင် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုနှင့် တိကျမှုကို သေချာစေရန်အတွက် ပိုးသတ်ထားသောပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ခွဲစိတ်မှုပြုလုပ်ပြီး ပထမအပတ်အတွင်း မစ္စတာကျန်းသည် အခြားဆိုးရွားသောလက္ခဏာများမရှိဘဲ ထိုးသွင်းသည့်နေရာတွင် အနည်းငယ်ရောင်ရမ်းခြင်းနှင့် မသက်မသာဖြစ်ခြင်းသာ ခံစားရသည်။ သို့သော် အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ခွဲစိတ်မှုပြုလုပ်ပြီး ပထမလကုန်တွင် မစ္စတာကျန်းသည် မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်ကို စတင်ခံစားရပြီး တောက်ပသောအလင်းရောင်ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤပြောင်းလဲမှုသည် သူ့အား အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်။

နောက်လများအတွင်း မစ္စတာကျန်း၏ အမြင်အာရုံသည် တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်လာခဲ့သည်။ တတိယလတွင် သူသည် အရာဝတ္ထုကြီးများ၏ ရွေ့လျားမှုများကို သိမြင်နိုင်ခဲ့ပြီး အမြင်အာရုံဖြင့် လှုံ့ဆော်နိုင်သော အလားအလာ (VEP) စစ်ဆေးမှုများအရ မျက်စိအာရုံကြော စီးကူးမှုလုပ်ဆောင်ချက် သိသိသာသာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကြောင်း ညွှန်ပြခဲ့သည်။ ခြောက်လတွင် သူ၏ ညာဘက်မျက်လုံးအမြင်အာရုံသည် ၀.၁၅ ဝန်းကျင်တွင် တည်ငြိမ်လာပြီး စာလုံးကြီးများနှင့် ရိုးရှင်းသောပုံသဏ္ဍာန်များကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စေခဲ့ပြီး သူ၏နေ့စဉ်ဘဝအရည်အသွေးကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

မစ္စတာကျန်း၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှုသည် ခေတ်သစ်ဆေးပညာ၏ အောင်ပွဲတစ်ခုသာမက မရေမတွက်နိုင်သော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာသုတေသီများနှင့် စေတနာ့ဝန်ထမ်းများ၏ စုပေါင်းကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကိုလည်း သက်သေပြနေပါသည်။ ကြီးထွားမှုအချက်များနှင့် cytokines အမျိုးမျိုးကို ထုတ်လွှတ်ခြင်းဖြင့် Mesenchymal stem cells များသည် ပျက်စီးနေသော optic nerve ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို အထောက်အကူပြုခဲ့သည်။ ဤကုသမှုနည်းလမ်းသည် ကြီးမားသောအလားအလာကို ပြသနေပြီး မစ္စတာကျန်းကဲ့သို့သော လူနာများစွာအတွက် မျှော်လင့်ချက်ပေးပါသည်။