Terapiya Hucreyên NK bi Vakslêdana DC re di Qonaxa Dawî ya Kansera Kezebê de Başbûnek Dramatîk Nîşan Dide
Pêşketinek dawî ya di warê bijîşkî de Îmûnoterapî hêviyeke nû dide nexweşên bi kansera kezebê ya di qonaxa dawî de, bi taybetî yên ku vebijarkên dermankirinê yên wan sînordar in. Di dozeke şoreşger a ji Japonyayê de, nexweşek ji karsînoma hucreya kezebê ya pêşketî (HCC) dermankirineke hevgirtî ya nûjen wergirt ku hucreyên kujer ên xwezayî (NK), vakslêdanên hucreyên dendrîtîk (DC) û Nivolumab tê de hebûn, ku di encamê de di tenê şeş hefteyan de başbûnek berbiçav çêbû.
Nexweş, ku bi HCC-ya qonaxa dereng û metastazên berfireh li girêkên lîmfê, pişik û hestiyan hatibû teşhîskirin, bi dermankirinên kevneşopî prognozek xirab hebû. Bi kêmbûna giran a kezebê, jimara lîmfosîtan a kêm û rezerva kezebê ya hindik, tîmê wî yê bijîşkî vebijarkên hindik hebûn. Wan rêjîmek îmûnoterapiyê ya berfireh dest pê kir, ku vakslêdanên DC bi Nivolumab û re hevber kir. Nk Cell terapiya ku her sê hefteyan carekê di sê çerxan de tê dayîn.
Bi awayekî ecêb, piştî tenê şeş hefteyan dermankirinê, fonksiyona kezeba nexweş bi awayekî berbiçav baştir bû, ji kategoriya Child-Pugh ya C (ya herî nizm a gengaz) derbasî A (rewşek pir saxlemtir) bû. Ev veguherîn bi kêmbûnek girîng a mezinahiya tumor, windabûna asîtan û kêmbûna nîşankerên tumor re hat.
Hucreyên NK, an jî hucreyên kujer ên xwezayî, cureyek hucreyên parastinê ne ku xwedî şiyana xwerû ne ku hucreyên anormal, wekî hucreyên penceşêrê, bêyî hewcedariya perwerdehiya pêşwext tespît bikin û wêran bikin. Ev yek wan di hedefgirtina bilez û jiholêrakirina hucreyên tumor de pir bi bandor dike. Lêbelê, di nexweşên bi nexweşiya kronîk an penceşêrên pêşketî de, bandora hucreyên NK dikare têk biçe. Ji bo çareserkirina vê yekê, lêkolîneran rêbaz pêşxistine da ku çalakiya hucreyên NK bi rêya endezyariya genetîkî û terapiyên tevlihev zêde bikin.
Di vê rewşê de, terapiya hucreya NK bi vakslêdana DC-ê re, ku ji bo çalakkirina pergala parastinê ya nexweş hatiye çêkirin, û Nivolumab, astengkerek xala kontrolê ku şiyana penceşêrê ya ji bo dûrketina ji bersivên parastinê asteng dike, hate hevber kirin. Di çerxa şeşemîn a dermankirinê de, skanên CT-yê kêmbûnek girîng di mezinahiya tumorê de eşkere kirin, û rewşa giştî ya nexweş têra xwe baştir bû ku derbasî rejîmek kemoterapiyê ya standard bibe. Encamên laboratîfê jî kêmbûnek berbiçav di nîşankerên tumorê de nîşan dan, di nav de proteîna-Ⅱ ya ji ber kêmbûna vîtamîna K (PIVKA-II), û vegerandina jimara hucreyên spî yên xwîna nexweş û asta lîmfosîtan.
Ev doz nîşanek sozdar e ku çawa îmmunoterapî, bi taybetî dermankirinên li ser bingeha hucreyên NK, dikare ji bo nexweşên bi penceşêra pêşketî yên ku vebijarkên dermankirina kevneşopî sînordar in, bibe xeta jiyanê. Têkeliya serketî ya hucreyên NK bi îmmunoterapîyên din ên wekî vakslêdanên DC û astengkerên xalên kontrolê re deriyê îmkanên nû ji bo dermankirina penceşêrê vedike, nemaze ji bo kesên ku nayên emeliyatkirin an jî toleransa dermankirinê kêm e.
Potansiyela terapiya hucreya NK ji bo ji nû ve şekildana protokolên dermankirina penceşêrê nayê zêdekirin. Ew ne tenê ji bo nexweşên ku vebijarkên wan kêm in xeta jiyanê pêşkêş dike, lê di heman demê de rê li ber pêşkeftinên pêşerojê di dermanê kesane û terapiyên li ser bingeha parastinê vedike. Her çend ev doz hêviyek pêşkêş dike jî, ew di heman demê de hewcedariya lêkolînên berdewam ronî dike da ku piştrast bike ku ev terapiyên şoreşger ji bo nifûsa nexweşek berfirehtir gihîştîtir û standardtir bibin.
Her ku warê îmmunoterapiyê pêş dikeve, ev doz wekî delîlek ji bo potansiyela mezin a ku dermankirinên li ser bingeha îmmunolojiyê ji bo veguherandina pêşeroja lênêrîna penceşêrê vedihewîne, xizmet dike.