درمان با لنفوسیت‌های نفوذکننده تومور (TIL): رویکردی امیدوارکننده برای درمان ملانوما

ملانوما نوعی سرطان پوست است که از ملانوسیت‌ها، سلول‌های مسئول تولید ملانین، رنگدانه‌ای که به پوست رنگ می‌دهد، سرچشمه می‌گیرد. این سرطان به دلیل توانایی متاستاز سریع به سایر قسمت‌های بدن، یکی از تهاجمی‌ترین انواع سرطان محسوب می‌شود. در حالی که ملانوما در مراحل اولیه اغلب با برداشتن جراحی با موفقیت درمان می‌شود، ملانوما پیشرفته یا متاستاتیک چالش‌های درمانی قابل توجهی را به همراه دارد. در سال‌های اخیر، ایمونوتراپی‌های نوآورانه به عنوان گزینه‌های درمانی امیدوارکننده برای موارد پیشرفته ظهور کرده‌اند. یکی از این پیشرفت‌ها، درمان لنفوسیت‌های نفوذکننده به تومور (TIL) است که سیستم ایمنی بدن را برای هدف قرار دادن و از بین بردن سلول‌های سرطانی مهار می‌کند و امید جدیدی را برای بیماران مبتلا به ملانوما در مراحل آخر ارائه می‌دهد.

درمان لنفوسیت‌های نفوذکننده به تومور (TIL) یک ایمونوتراپی نوآورانه است که از سلول‌های ایمنی بدن برای هدف قرار دادن و از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌کند. این روش به عنوان یک درمان بسیار امیدوارکننده برای ملانوم متاستاتیک، به ویژه در بیمارانی که به درمان‌های مرسوم مانند مهارکننده‌های نقاط بازرسی ایمنی یا درمان‌های هدفمند پاسخ خوبی نمی‌دهند، ظهور کرده است.

مکانیسم درمان TIL

درمان TIL شامل استخراج سلول‌های T از تومور بیمار، گسترش آنها در خارج از بدن و سپس تزریق مجدد آنها به بیمار پس از شیمی‌درمانی لنفودپلتینگ است. این سلول‌های T به طور طبیعی برای شناسایی و حمله به سلول‌های تومور آماده شده‌اند و یک درمان بسیار هدفمند ارائه می‌دهند. پس از ورود مجدد به بدن، آنها سلول‌های ملانوما را جستجو و نابود می‌کنند و این کار با تجویز اینترلوکین-۲ (IL-۲) که به سلول‌های T کمک می‌کند تا زنده بمانند و تکثیر شوند، انجام می‌شود.

تحقیقات و یافته‌های کلیدی

ون دن برگ و همکاران (۲۰۲۰)یک مطالعه فاز I/II در موسسه سرطان هلند انجام داد و دریافت که درمان با TIL منجر به پاسخ‌های قوی و بادوام در بیماران مبتلا به ملانوم متاستاتیک می‌شود. پنجاه درصد از بیماران پاسخ بالینی مثبتی نشان دادند و دو نفر بهبودی کامل را تجربه کردند که بیش از هفت سال به طول انجامید. این مطالعه نشان داد که TIL های غنی شده برای واکنش پذیری اختصاصی نئوآنتی ژن سال‌ها پس از درمان در جریان خون باقی می‌مانند و به کنترل طولانی مدت سرطان کمک می‌کنند.

گاستمن و همکاران (۲۰۲۱)آزمایش DELTA-1 را انجام داد که در آن ITIL-168، نوعی درمان TIL اتولوگ، در بیماران مبتلا به ملانوم پیشرفته که بیماری‌شان عود کرده یا به درمان مهارکننده‌های نقاط کنترل مقاوم بودند، ارزیابی شد. این مطالعه نشان داد که ITIL-168 می‌تواند یک گزینه درمانی مناسب برای بیمارانی باشد که گزینه‌های درمانی محدود دیگری دارند. این مطالعه فاز II جهانی در مقیاس بزرگ، نتایج مطلوبی را نشان داد و تحقیقات مداوم بر ارزیابی مزایای بلندمدت آن متمرکز بود.

روهان و همکاران (۲۰۱۸)یک بررسی عمیق از درمان TIL ارائه داد و بر پتانسیل آن به عنوان یک درمان ارزشمند برای ملانوما تأکید کرد. حتی در چشم‌انداز فعلی درمان‌های هدفمند و مهارکننده‌های ایست بازرسی ایمنی، درمان TIL همچنان مرتبط و مؤثر است و نتایج قوی در کارآزمایی‌های بالینی نشان می‌دهد. این بررسی بر اهمیت رژیم‌های لنفودپلتینگ و گسترش انتخابی جمعیت‌های TIL برای افزایش اثربخشی این درمان تأکید کرد.

مزایا و مسیرهای آینده

درمان TIL چندین مزیت کلیدی نسبت به سایر ایمونوتراپی‌ها ارائه می‌دهد:

• پاسخ‌های بادوامهمانطور که در مطالعات طولانی مدت نشان داده شده است، درمان TIL می‌تواند بهبودی‌های پایدار را فراهم کند، به ویژه در بیماران مبتلا به ملانوم پیشرفته که گزینه‌های درمانی کمی برای آنها باقی مانده است.
• ایمنی هدفمندTILها به طور منحصر به فردی برای حمله به سلول‌های تومور مناسب هستند، زیرا از تومور بیمار منشأ می‌گیرند و همین امر باعث می‌شود که عملکرد بسیار اختصاصی داشته باشند.
• پتانسیل ترکیبدرمان TIL پتانسیل ترکیب با سایر ایمونوتراپی‌ها یا درمان‌های هدفمند را دارد که باعث بهبود میزان پاسخ و افزایش بقای کلی می‌شود.

درمان TIL پیشرفت قابل توجهی در درمان ملانوم متاستاتیک، به ویژه برای بیمارانی که به سایر درمان‌ها پاسخ نمی‌دهند، نشان می‌دهد. با نرخ پاسخ پایدار و مداوم، این درمان نویدبخش تبدیل شدن به یک درمان استاندارد در آینده نزدیک است. تحقیقات مداوم برای بهینه‌سازی تکنیک‌های گسترش TIL و شناسایی بهترین جمعیت‌های بیمار برای این درمان مورد نیاز است.