پسری که با لوسمی لنفوبلاستیک حاد دست و پنجه نرم می‌کند

اطلاعات اولیه بیمار

یک پسر ۱۶ ساله مبتلا به لوسمی لنفوبلاستیک حاد (B-ALL) که تحت شیمی‌درمانی اولیه، درمان با سلول‌های CD19/22 CAR-T، شیمی‌درمانی نجات‌بخش و متعاقباً پیوند سلول‌های بنیادی خون‌ساز آلوژنیک نیمه‌مشابه (allo-HSCT) از یک اهداکننده والدین قرار گرفت.

وضعیت بیمار قبل از درمان

قبل از allo-HSCT، بیمار علیرغم مداخلات متعدد، تکثیر سریع گلبول‌های سفید خون و بیماری مداوم را تجربه کرد. پس از تزریق CD19/22 CAR-T در 21 آوریل 2025 (کل سلول‌های CAR-T: 6.5×10^7)، تعداد سلول‌های CAR-T در ابتدا تا روز 7 به 3.95×10^6/L افزایش یافت اما تا روز 14 به 0.82×10^6/L کاهش یافت و سلول‌های بلاست خون محیطی از 28.6٪ به 87.1٪ افزایش یافت. معاینه مغز استخوان در 15 مه 2025، تکثیر به شدت کاهش یافته با 37.42٪ لنفوبلاست‌های B غیرطبیعی (بیان‌کننده CD34، CD38/CD22 جزئی، CD81/CD19/CD33 ضعیف، بدون CD10/CD20/CD79b) را نشان داد که عدم بهبودی را تأیید می‌کرد. مایع مغزی نخاعی هیچ سلول غیرطبیعی را نشان نداد، اما بیماری کلی تسکین نیافته بود.

وضعیت بیمار پس از درمان

پس از allo-HSCT در 29-30 مه 2025 (سلول‌های CD34+: 8.6×10^6/kg؛ سلول‌های تک هسته‌ای: 8×10^8/kg)، بیمار تا روز 11 پیوند نوتروفیل و تا روز 18 پیوند پلاکت را دریافت کرد. تا روز 28 (27 ژوئن 2025)، تعداد سلول‌های خون به طور قابل توجهی بهبود یافت: هموگلوبین 99 گرم در لیتر (از سطوح پایین قبلی)، گلبول‌های سفید خون 11.73×10^9/L، نوتروفیل‌ها 9.81×10^9/L و پلاکت‌ها 79×10^9/L. مورفولوژی مغز استخوان تکثیر فعال بدون سلول‌های اولیه غیرطبیعی را نشان داد، فلوسیتومتری هیچ ناهنجاری را تأیید نکرد، بیوپسی تکثیر کم اما سلول‌های سه‌رده‌ای قابل مشاهده بدون لنفوسیت‌های نابالغ را نشان داد و کایمریسم STR به 100٪ رسید و بهبودی کامل (CR) با حداقل بیماری باقیمانده منفی (MRD-) حاصل شد. تا روز ۴۹ (۱۸ ژوئیه ۲۰۲۵)، مغز استخوان بدون هیچ سلول غیرطبیعی فعال باقی ماند و CR و MRD- را حفظ کرد. بیماری خفیف پیوند علیه میزبان روده درجه ۱ رخ داد اما با داروها مدیریت شد و در مقایسه با بلاست‌های پایدار قبل از پیوند (از ۳۷.۴۲٪ به ۰٪) و عدم بهبودی، کنترل و بهبودی مؤثر بیماری را نشان داد.