Systemische lupus erythematosus (SLE)-03

In augustus 2016 kreeg de 20-jarige mevrouw A kleine rode vlekjes over haar hele lichaam en regelmatig koorts, en ze had een laag aantal bloedplaatjes, zeven maanden na de bevalling. Na meerdere onderzoeken in lokale ziekenhuizen werd bij haar in een provinciaal ziekenhuis de diagnose systemische lupus erythematosus (SLE) gesteld. In oktober van hetzelfde jaar begon ze met de behandeling in haar lokale ziekenhuis.

"De afgelopen zeven jaar moest ik maandelijks naar het ziekenhuis voor recepten, frequente bloed- en urineonderzoeken en constante medicatie en injecties, maar de aandoening bleef terugkeren, wat erg pijnlijk was," aldus mevrouw A. In een poging haar ziekte te behandelen, bracht haar man haar naar verschillende ziekenhuizen, maar de hoge kosten boden geen verlichting. Uiteindelijk ontwikkelde ze lupusnefritis en encefalopathie, en in september 2022 onderging ze een hersenoperatie. Toen ze hoorde dat CAR-T-therapie mogelijk een behandeling voor SLE zou kunnen zijn, zocht mevrouw A hulp bij ons ziekenhuis, waar het deskundige team haar toestand onmiddellijk analyseerde.

De arts legde uit: "Toen deze patiënte voor het eerst werd opgenomen, had ze gegeneraliseerd oedeem, significante proteïnurie en positieve antistoffen. Ze had traditionele hormoon- en immunosuppressieve therapieën ondergaan, evenals zeven rondes biologische behandeling, maar geen daarvan was effectief. Ze ontwikkelde lupusencefalopathie, pulmonale hypertensie, longfibrose en haar nierbiopsie wees op actieve lupus. Dit toonde aan dat traditionele en biologische behandelingen niet effectief waren." In vergelijking met traditionele chemische middelen of monoklonale antilichamen kunnen CAR-T-cellen weefselbarrières doordringen, zich wijd verspreiden in weefsels en een cytotoxisch effect uitoefenen, met name tegen B-cellen of plasmacellen in weefselgebieden die onbereikbaar zijn voor monoklonale antilichamen. Zonder de 'ziektekiemen' nemen de auto-antistoffen van de patiënte geleidelijk af, normaliseren de complementwaarden en nemen de symptomen geleidelijk af of verdwijnen ze." De patiënte onderging daarom met succes een CAR-T-therapie.

Mevrouw A zei: "De rode vlekken op mijn lichaam zijn nu verdwenen en ik heb geen hormoonmedicatie of immunosuppressiva meer nodig. Vroeger moest ik regelmatig bloed- en urineonderzoeken ondergaan, maar nu hoef ik dat nog maar eens in de zes maanden te doen. Mijn algehele conditie is uitstekend en alle indicatoren zijn normaal. Vandaag is mijn derde controlebezoek en de resultaten van de vorige twee bezoeken waren goed. Ik ben het medisch personeel enorm dankbaar dat ze me een tweede kans op leven hebben gegeven."