Defioj en la traktado de sukcesa invasiva funga malsano en pacientoj kun hematologiaj malignecoj: Komprenoj el ASH 2024
Ĉe la 66-a Jara Kunveno de la Usona Societo de Hematologio (ASH) en 2024, Profesoro Sun Yuqian de la Popola Hospitalo de la Universitato de Pekingo prezentis signifan studon pri la progresema invasiva funga malsano (bIFD) en pacientoj submetitaj al alogena hematopoeza stamĉela transplantado (allo-HSCT) en Ĉinio. La studo, farita en 12 hospitaloj, estis publikigita en la oficiala revuo de la Infektaj malsanoj Societo de Ameriko,Klinikaj Infektaj Malsanoj (CID).
La esploro, konata kiel la studo CAESAR 2.0, fokusiĝis al 2 015 plenkreskaj alo-HSCT-ricevantoj de januaro ĝis decembro 2021. Ĝi rivelis, ke 76,08% de la pacientoj ricevis kontraŭfungan profilakson, ĉefe vorikonazolon (44,37%) kaj posakonazolon (31,71%). Malgraŭ la ĝeneraligita uzo de ĉi tiuj kontraŭfungaj drogoj, la studo trovis jaran akumulan incidencon de invasiva funga malsano (IFD) de 6,3%, kun alta atribuebla mortoprocento de 48,28%. Candida, Aspergillus kaj aliaj fungoj estis identigitaj kiel la ĉefaj patogenoj respondecaj pri la infektoj.
Profesoro Sun ankaŭ traktis la klinikajn defiojn asociitajn kun diagnozado kaj traktado de bIFD (bfunga imunodeficienco) ĉe pacientoj kun hematologiaj malignecoj. Trarompa IFD okazas dum kontraŭfunga profilakso, kio komplikas kaj diagnozon kaj traktadon. Pro la foresto de normigita difino, la incidenco-procentoj de bIFD varias multe, de 1% ĝis 42%. Ĉi tiu diferenco malfaciligas establi koherajn diagnozajn kriteriojn kaj traktadprotokolojn.
Unu el la ĉefaj defioj elstarigitaj de Profesoro Sun estas la komplekseco de riskfaktoroj por bIFD, kiuj inkluzivas longedaŭran neutropenion, steroidan uzon kaj plilongigitan uzon de pluraj antibiotikoj. Krome, la kontraŭfungaj drogoj uzataj por preventado eble ne ĉiam kovras la plenan spektron de eblaj patogenoj, kaj emerĝantaj fungaj specioj povas eviti detekton pro reduktita sentemo en diagnozaj testoj kiel PCR kaj GM-testoj.
Profesoro Sun emfazis la gravecon de frua kontraŭfunga terapio, precipe por altriskaj pacientoj montrantaj simptomojn de infekto. Li rekomendis, ke empiria kontraŭfunga terapio estu komencita tuj por grave malsanaj pacientoj kun suspekto de bIFD, eĉ antaŭ ol laboratoriorezultoj estas haveblaj. Li ankaŭ konsilis la uzon de kontraŭfungaj medikamentoj, kiuj malsamas de la profilakta reĝimo, por maksimumigi la efikecon de la terapio.
La rezultoj de la studo CAESAR 2.0 emfazas la bezonon de plibonigitaj strategioj por administri la riskon de IFD (interfunga interrompo) ĉe pacientoj kun alo-HSCT (malsano-malsano-karcinomo) kaj la urĝan bezonon de frua diagnozo kaj interveno. Kiel Profesoro Sun konkludis, dum ekzistantaj kontraŭfungaj agentoj daŭre ludas gravan rolon, la disvolviĝo de novaj terapioj kaj diagnozaj iloj estas kritika por plibonigi la rezultojn de la pacientoj. Emerĝantaj traktadoj, kiel ekzemple... Imunoterapio kaj novaj kontraŭfungaj agentoj, povus provizi novan esperon por pacientoj batalantaj kontraŭ ĉi tiuj vivminacaj infektoj.
Ĉi tiu pionira esplorado pri bIFD elstarigas la daŭrajn defiojn, kiujn alfrontas klinikistoj en la administrado de fungaj infektoj ĉe pacientoj kun hematologiaj malignecoj, kaj montras la kritikan bezonon de kontinuaj progresoj en kaj preventaj kaj terapiaj strategioj.