Cabaran dalam Merawat Penyakit Kulat Invasif Terobosan dalam Pesakit Keganasan Hematologi: Wawasan daripada ASH 2024
Pada Mesyuarat Tahunan ke-66 Persatuan Hematologi Amerika (ASH) pada tahun 2024, Profesor Sun Yuqian dari Hospital Rakyat Universiti Peking telah membentangkan satu kajian penting mengenai penyakit kulat invasif terobosan (bIFD) pada pesakit yang menjalani pemindahan sel stem hematopoietik alogenik (allo-HSCT) di China. Kajian yang dijalankan di 12 hospital ini telah diterbitkan dalam jurnal rasmi Persatuan Hematologi Amerika (ASH). Penyakit Berjangkit Persatuan Amerika,Penyakit Berjangkit Klinikal (CID).
Kajian yang dikenali sebagai kajian CAESAR 2.0 itu memberi tumpuan kepada 2,015 penerima allo-HSCT dewasa dari Januari hingga Disember 2021. Ia mendedahkan bahawa 76.08% pesakit telah menerima profilaksis antikulat, terutamanya vorikonazol (44.37%) dan posakonazol (31.71%). Walaupun penggunaan ubat antikulat ini secara meluas, kajian tersebut mendapati kejadian kumulatif tahunan penyakit kulat invasif (IFD) sebanyak 6.3%, dengan kadar kematian yang tinggi iaitu 48.28%. Candida, Aspergillus dan kulat lain dikenal pasti sebagai patogen utama yang bertanggungjawab untuk jangkitan tersebut.
Profesor Sun juga menangani cabaran klinikal yang berkaitan dengan mendiagnosis dan merawat bIFD dalam pesakit keganasan hematologi. IFD terobosan berlaku semasa profilaksis antikulat, yang merumitkan kedua-dua diagnosis dan rawatan. Disebabkan ketiadaan definisi piawai, kadar kejadian bIFD sangat berbeza-beza, antara 1% hingga 42%. Percanggahan ini menyukarkan untuk menetapkan kriteria diagnostik dan protokol rawatan yang konsisten.
Salah satu cabaran utama yang diketengahkan oleh Profesor Sun ialah kerumitan faktor risiko bIFD, yang termasuk neutropenia yang berpanjangan, penggunaan steroid dan penggunaan pelbagai antibiotik yang berpanjangan. Tambahan pula, ubat antikulat yang digunakan untuk pencegahan mungkin tidak selalunya meliputi spektrum penuh patogen yang berpotensi dan spesies kulat yang baru muncul mungkin mengelak daripada dikesan disebabkan oleh sensitiviti yang berkurangan dalam ujian diagnostik seperti ujian PCR dan GM.
Profesor Sun menekankan kepentingan rawatan antikulat awal, terutamanya bagi pesakit berisiko tinggi yang menunjukkan simptom jangkitan. Beliau mengesyorkan agar terapi antikulat empirikal dimulakan dengan segera untuk pesakit yang sakit tenat dengan disyaki bIFD, walaupun sebelum keputusan makmal tersedia. Beliau juga menasihatkan penggunaan ubat antikulat yang berbeza daripada rejimen profilaktik untuk memaksimumkan keberkesanan rawatan.
Penemuan kajian CAESAR 2.0 menggariskan keperluan untuk strategi yang lebih baik bagi menguruskan risiko IFD dalam pesakit allo-HSCT dan keperluan mendesak untuk diagnosis dan intervensi awal. Seperti yang disimpulkan oleh Profesor Sun, sementara agen antikulat sedia ada terus memainkan peranan penting, pembangunan terapi dan alat diagnostik baharu adalah penting untuk meningkatkan hasil pesakit. Rawatan yang baru muncul, seperti Imunoterapi dan agen antikulat baharu, boleh memberikan harapan baharu kepada pesakit yang bergelut dengan jangkitan yang mengancam nyawa ini.
Penyelidikan inovatif mengenai bIFD ini mengetengahkan cabaran berterusan yang dihadapi oleh doktor dalam menguruskan jangkitan kulat dalam pesakit keganasan hematologi dan menunjukkan keperluan kritikal untuk kemajuan berterusan dalam strategi pencegahan dan rawatan.