Sistemiese Lupus Eritematosus (SLE)-02

Die pasiënt is 'n 20-jarige vrou met ernstige en vinnig progressiewe sistemiese lupus eritematosus (SLE). Ten spyte van behandeling met hidroksichlorokiensulfaat, asatioprien, mikofenolaatmofetil en belimumab, het haar nierfunksie binne vyf maande versleg, wat gelei het tot ernstige nefritis met proteïenurie (24-uur kreatinienwaarde wat 10 717 mg/g bereik) en mikroskopiese hematurie. Oor die volgende vier weke het haar kreatinienvlak gestyg tot 1,69 mg/dl (normale reeks 0,41~0,81 mg/dl), vergesel van hiperfosfatemie en renale tubulêre asidose. 'n Nierbiopsie het stadium 4 lupus nefritis aangedui. Die gewysigde NIH-aktiwiteitsindeks was 15 (maksimum 24), en die gewysigde NIH-chronisiteitsindeks was 1 (maksimum 12). Die pasiënt het verlaagde komplementvlakke en veelvuldige outo-antiliggame in haar liggaam gehad, soos antinukleêre teenliggaampies, anti-dubbelstrengige DNS, anti-nukleosoom en anti-histoon teenliggaampies.

Nege maande later het die pasiënt se kreatinienvlak gestyg tot 4.86 mg/dl, wat dialise en antihipertensiewe terapie vereis het. Laboratoriumresultate het 'n SLE-siekte-aktiwiteitsindeks (SLEDAI)-telling van 23 getoon, wat 'n baie ernstige toestand aandui. Gevolglik het die pasiënt CAR-T-terapie ondergaan. Die behandelingsproses was soos volg:

- Een week na CAR-T-sel-infusie het die tussenposes tussen dialisesessies toegeneem.

- Drie maande na infusie het die kreatinienvlak gedaal tot 1.2 mg/dl, en die beraamde glomerulêre filtrasietempo (eGFR) het toegeneem van 'n minimum van 8 ml/min/1.73m² tot 24 ml/min/1.73m², wat dui op stadium 3b chroniese niersiekte. Antihipertensiewe medikasie is ook verminder.

- Na sewe maande het die pasiënt se artritisimptome bedaar, komplementfaktore C3 en C4 het binne ses weke na normaal teruggekeer, en antinukleêre teenliggaampies, anti-dsDNA en ander outo-antiliggaampies het verdwyn. Die pasiënt se nierfunksie het aansienlik verbeter, met 24-uur proteïenurie wat tot 3400 mg gedaal het, hoewel dit tydens die laaste opvolg verhoog gebly het, wat dui op onomkeerbare glomerulêre skade. Die plasma-albumienkonsentrasie was normaal, sonder edeem; urienanalise het geen tekens van nefritis getoon nie, en daar was geen hematurie of rooibloedselafsettings nie. Die pasiënt het nou 'n normale lewe hervat.