სისტემური წითელი მგლურა (SLE)-02

პაციენტი 20 წლის ქალია, რომელსაც აღენიშნება მძიმე და სწრაფად პროგრესირებადი სისტემური წითელი მგლურა (SLE). ჰიდროქსიქლოროქინის სულფატით, აზათიოპრინით, მიკოფენოლატ მოფეტილით და ბელიმუმაბით მკურნალობის მიუხედავად, ხუთი თვის განმავლობაში მისი თირკმლის ფუნქცია გაუარესდა, რამაც გამოიწვია მძიმე ნეფრიტი პროტეინურიით (24-საათიანი კრეატინინის მაჩვენებელი 10,717 მგ/გ-ს აღწევს) და მიკროსკოპული ჰემატურიით. მომდევნო ოთხი კვირის განმავლობაში მისი კრეატინინის დონე გაიზარდა 1.69 მგ/დლ-მდე (ნორმის დიაპაზონი 0.41~0.81 მგ/დლ), რასაც თან ახლდა ჰიპერფოსფატემია და თირკმლის მილაკოვანი აციდოზი. თირკმლის ბიოფსიამ აჩვენა მე-4 სტადიის წითელი მგლურას ნეფრიტი. NIH-ის მოდიფიცირებული აქტივობის ინდექსი იყო 15 (მაქსიმუმ 24), ხოლო NIH-ის მოდიფიცირებული ქრონიკულობის ინდექსი იყო 1 (მაქსიმუმ 12). პაციენტს ჰქონდა კომპლემენტის შემცირებული დონე და ორგანიზმში მრავლობითი აუტოანტისხეულები, როგორიცაა ანტინუკლეარული ანტისხეულები, ორჯაჭვიანი დნმ-ის საწინააღმდეგო, ანტინუკლეოსომური და ანტიჰისტონური ანტისხეულები.

ცხრა თვის შემდეგ პაციენტის კრეატინინის დონე 4.86 მგ/დლ-მდე გაიზარდა, რამაც დიალიზი და ანტიჰიპერტენზიული თერაპია დასჭირდა. ლაბორატორიულმა შედეგებმა აჩვენა, რომ სისტემური წითელი მგლურას დაავადების აქტივობის ინდექსი (SLEDAI) 23 იყო, რაც ძალიან მძიმე მდგომარეობაზე მიუთითებდა. შესაბამისად, პაციენტს ჩაუტარდა CAR-T თერაპია. მკურნალობის პროცესი შემდეგი იყო:

- CAR-T უჯრედების ინფუზიიდან ერთი კვირის შემდეგ, დიალიზის სეანსებს შორის ინტერვალები გაიზარდა.

- ინფუზიიდან სამი თვის შემდეგ, კრეატინინის დონე შემცირდა 1.2 მგ/დლ-მდე, ხოლო გლომერულური ფილტრაციის სავარაუდო სიჩქარე (eGFR) გაიზარდა მინიმუმ 8 მლ/წთ/1.73მ²-დან 24 მლ/წთ/1.73მ²-მდე, რაც მიუთითებს ქრონიკული თირკმლის დაავადების მე-3b სტადიაზე. ასევე შემცირდა ანტიჰიპერტენზიული მედიკამენტების დოზა.

- შვიდი თვის შემდეგ, პაციენტის ართრიტის სიმპტომები გაქრა, კომპლემენტის ფაქტორები C3 და C4 ექვს კვირაში ნორმალურ მდგომარეობას დაუბრუნდა, ხოლო ანტინუკლეარული ანტისხეულები, ანტი-dsDNA და სხვა აუტოანტისხეულები გაქრა. პაციენტის თირკმლის ფუნქცია მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა, 24-საათიანი პროტეინურია შემცირდა 3400 მგ-მდე, თუმცა ბოლო დაკვირვებისას ის მომატებული დარჩა, რაც მიუთითებს გარკვეულ შეუქცევად გორგლოვანი დაზიანებაზე. პლაზმური ალბუმინის კონცენტრაცია ნორმალური იყო, შეშუპების გარეშე; შარდის ანალიზმა არ აჩვენა ნეფრიტის ნიშნები და არ იყო ჰემატურია ან სისხლის წითელი უჯრედების ცილინდრები. პაციენტი ამჟამად ნორმალურ ცხოვრებას დაუბრუნდა.