Ĉiea Lupo Eritematoza (SLE)-02

La pacientino estas 20-jaraĝa virino kun severa kaj rapide progresanta ĉiea lupo eritematozo (SLE). Malgraŭ kuracado per hidroksiklorokinsulfato, azatioprino, mikofenolato-mofetilo kaj belimumabo, ŝia rena funkcio malboniĝis ene de kvin monatoj, kondukante al severa nefrito kun proteinurio (24-hora kreatinina valoro atinganta 10 717 mg/g) kaj mikroskopa hematurio. Dum la sekvaj kvar semajnoj, ŝia kreatinina nivelo pliiĝis al 1,69 mg/dl (normala intervalo 0,41~0,81 mg/dl), akompanata de hiperfosfatemio kaj rena tubula acidozo. Rena biopsio indikis lupan nefriton en stadio 4. La modifita NIH-aktiveca indekso estis 15 (maksimumo 24), kaj la modifita NIH-kronikeca indekso estis 1 (maksimumo 12). La pacientino havis malpliiĝintajn komplementajn nivelojn kaj plurajn aŭtoantikorpojn en sia korpo, kiel ekzemple kontraŭnukleaj antikorpoj, kontraŭ-duoble-fadenaj DNA-antikorpoj, kontraŭ-nukleosomaj kaj kontraŭ-histonaj antikorpoj.

Naŭ monatojn poste, la kreatinina nivelo de la paciento altiĝis al 4.86 mg/dl, necesigante dializon kaj kontraŭhipertensian terapion. Laboratoriaj rezultoj montris SLE-malsanan aktivecan indekson (SLEDAI) de 23, indikante tre severan kondiĉon. Sekve, la paciento spertis CAR-T-terapion. La kuracprocezo estis jena:

- Unu semajnon post CAR-T-ĉela infuzaĵo, la intervaloj inter dializaj kunsidoj plilongiĝis.

- Tri monatojn post la infuzaĵo, la kreatinina nivelo malpliiĝis al 1,2 mg/dl, kaj la taksita glomerula filtrado-rapideco (eGFR) pliiĝis de minimumo de 8 ml/min/1,73m² al 24 ml/min/1,73m², indikante kronikan renan malsanon en stadio 3b. Kontraŭhipertensiaj medikamentoj ankaŭ estis reduktitaj.

- Post sep monatoj, la artritaj simptomoj de la paciento malpliiĝis, la komplementaj faktoroj C3 kaj C4 revenis al normala stato ene de ses semajnoj, kaj kontraŭnukleaj antikorpoj, kontraŭ-dsDNA, kaj aliaj aŭtoantikorpoj malaperis. La rena funkcio de la paciento signife pliboniĝis, kun 24-hora proteinurio malpliiĝanta al 3400 mg, kvankam ĝi restis levita ĉe la lasta sekvado, sugestante iun nemaligeblan glomerulan difekton. La plasmo-albumina koncentriĝo estis normala, sen edemo; urinanalizo montris neniujn signojn de nefrito, kaj ne estis hematurio aŭ eritrocitaj cilindroj. La paciento nun rekomencis normalan vivon.