Diffust Grousszell-B-Lymphom (DLBCL), net-keimzentrum Subtyp, deen d'Nues an d'Sinusen betrëfft-02

Am Mäerz 2021 huet e 52 Joer ale männleche Patient aus Nordostchina sech bei enger Routinekontroll mat enger Nasenmass gemellt. Hie hat Symptomer wéi verstoppte Nues, Kappwéi, verschwommen Siicht an Nuetsschweess, ouni Féiwer oder Gewiichtsverloscht.

Éischt Ënnersichunge weisen op der MRI eng grouss Weichgewebemass op, déi déi riets Nasenhöhl a Sinus betrëfft, a kritesch Strukturen wéi d'Orbit, d'anterior Schädelbasis, de Sinus sphenoidalis an de lénksen Ethmoidsinus betraff huet. Déi pathologesch Ënnersichung vum rietse Maxillarsinus huet op en diffust Grousszell-B-Lymphom (DLBCL) vun engem net-keimzentrums-Subtyp higewisen.

D'Immunhistochemie (IHC) huet eng héich Invasivitéit mat duebeler Expressioun vu Ki-67 (90%+), CD20 (+), c-Myc (>80%+), Bcl-2 (>90%), Bcl-6 (+), CD10 (-), Mum1 (+), CD79a (+), CD30 (-) a CyclinD1 (-) gewisen, ouni noweisbar, vum Epstein-Barr-Virus kodéiert kleng RNA (EBER).

Fluoreszenz-in-situ-Hybridiséierung (FISH) huet Bcl-6- an c-myc-Translokatiounen nogewisen, awer keng Bcl-2-Gen-Translokatioun. Next-Generation-Sequenzéierung (NGS) huet Mutatiounen an de MYD88-, CD79B-, IGH-MYC-, BAP1- an TP53-Genen bestätegt, wat op en héichgradegt B-Zell-Lymphom mat MYC- an BCL2- an/oder BCL6-Translokatiounen hiweist.

D'PET-CT-Scan huet onregelméisseg Weichgewebemassen an der rietser Nasenhöhl an dem ieweschten Sinus gewisen, ongeféier 6,3x3,8 cm grouss, mat onschaarfe Ränner. D'Läsioun huet sech no uewen an de rietse Sinus Ethmoid erstreckt, no baussen an d'medial Wand vun der Orbit an der intraorbitaler Regioun, a posterior bis zum Sinus Sphenoid an der Schädelbasis. D'Läsioun huet eng erhéicht Fluorodeoxyglukose (FDG)-Opnam mat engem SUVmax vun 20 gewisen. Eng Schleimhautverdickung gouf am lénksen Ethmoid an dem ieweschten Sinus festgestallt, mat engem normalen FDG-Metabolismus.

De Patient hat virdru schonn R2-CHOP, R-ESHAP, BEAM+ASCT a lokal Radiotherapie gemaach, mat enger Krankheetsprogressioun. Wéinst Chemotherapieresistenz a extensiver Bedeelegung vu verschiddenen Organer (inklusiv Longen, Liewer, Mëlz a Schanken) gouf beim Patient primär refraktär DLBCL diagnostizéiert. D'Krankheet huet sech séier entwéckelt mat héijer Invasivitéit, erhéichten LDH-Niveauen, engem modifizéierten International Prognostic Index (NCCN-IPI) Score vu 5, enger TP53-Mutatioun an engem MCD-Subtyp, mat engem Réckfall bannent 6 Méint no der autologer Transplantatioun.

No der Brécktherapie krut de Patient kuerz Steroidbehandlung mat schlechter Äntwert. Déi spéider Behandlung huet monoklonal CD79-Antikörper a Kombinatioun mat Bendamustin a Mechlorethaminhydrochlorid abegraff, wat zu enger bedeitender Reduktioun vun den LDH-Niveauen an enger merkbarer Tumorschrumpfung gefouert huet.

Nodeem d'CAR-T-Therapie erfollegräich virbereet gouf, huet de Patient eng Chemotherapie géint Lymphozyten (Lymphodepletioun) mam FC-Schema gemaach, wouduerch déi gewënschte Lymphozytenentfernung an eng uschléissend schwéier Leukopenie erreecht goufen. Dräi Deeg virun der CAR-T-Infusioun huet de Patient awer Féiwer, Herpeszoster an der Lendegéigend an erhéicht Serumlaktatdehydrogenase (LDH-Niveaue) bis zu 25,74 ng/ml entwéckelt, wat op eng méiglech Niewewierkung (AE) vun enger gemëschter aktiver Infektioun hiweist. Wéinst dem erhéichte Risiko vun der CAR-T-Infusioun wéinst enger aktiver Infektioun, wat potenziell zu fatale Resultater féiere kann, huet de Patient Breitspektrum-Antibiotika kritt, déi verschidde Pathogenen ofdecken.

Nom CAR-T-Infusioun huet de Patient um Infusiounsdag héicht Féiwer entwéckelt, wat bis zum drëtten Dag zu Dyspnoe, Hämoptyse a verschlechterten pulmonale Symptomer progresséiert huet. Eng pulmonal venös CT-Angiographie um fënneften Dag huet verstreet Glasfaser-Opazitéiten an interstitiell Verännerungen opgedeckt, wat d'pulmonal Blutungen bestätegt huet. Trotz der initialer Vermeidung vu Steroiden wéinst der potenzieller CAR-T-Suppressioun an enger ënnerstëtzender Behandlung, déi op d'Anti-Infektiounsmanagement konzentréiert war, huet den Zoustand vum Patient eng limitéiert Verbesserung gewisen.

Um siwenten Dag gouf eng bedeitend Expansioun vun der CAR-Genkopienzuel am periphere Blutt festgestallt, wat eng Behandlungsupassung mat enger gerénger Dosis Methylprednisolon (40 mg-80 mg) gefouert huet. Fënnef Deeg méi spéit sinn déi bilateral Lungenkrallen erofgaang, an d'Symptomer vun der Hämoptyse ware bemierkenswäert ënner Kontroll.

Bis zum aachten Dag huet d'CAR-T-Therapie eng bemierkenswäert Effizienz gewisen. Bannent just engem Mount vun der CAR-T-Behandlung hat de Patient eng komplett Remission (CR) erreecht. Spéider Ënnersichunge bis Juli 2023 hunn bestätegt, datt de Patient weiderhin eng CR huet, wat op eng staark Reaktioun op d'CAR-T-Therapie an e Potenzial fir Heelung hiweist.