Uitgezaaide kleincellige longkanker-01

In juni 2022 onderging een 65-jarige man een routine lichamelijk onderzoek, waarbij een CT-scan een nodule onder het longvlies in de rechterbovenkwab van de long aan het licht bracht. In januari 2023 begon de patiënt symptomen te ervaren zoals heesheid, hoesten en kortademigheid. In mei 2023 waren zijn hoest en kortademigheid verergerd. Scans toonden een significant verhoogde metabole activiteit in de nodule in de rechterbovenkwab van de long, wat sterk deed denken aan longkanker. Daarnaast werd verhoogde metabole activiteit waargenomen in meerdere lymfeklieren, waaronder de rechter supraclaviculaire regio, het mediastinum, de trachea, het para-aortale gebied en de vena cava inferior. De beelden toonden ook meerdere nodulaire verdikkingen in het rechter longvlies met verhoogde metabole activiteit. Onderzoek wees op metastasen in het rechter longvlies met pleuravocht, en de uiteindelijke diagnose van gemetastaseerd kleincellig longcarcinoom werd bevestigd door pathologisch onderzoek, beeldvorming en immunohistochemie. De patiënt ontving vervolgens actieve behandeling.

Vijf maanden later was het tumorvolume aanzienlijk afgenomen en waren de meeste metastatische laesies verdwenen. Het behandelingsschema bestond uit initiële immunotherapie met atezolizumab in combinatie met doelgerichte therapie met anlotinib. Atezolizumab werd toegediend in een dosis van 1200 mg op de eerste dag, gevolgd door een pauze in de behandeling. Anlotinib werd oraal toegediend in een dosis van 10 mg per dag gedurende twee opeenvolgende weken, gevolgd door een rustperiode van zeven dagen, wat resulteerde in een behandelingscyclus van 21 dagen. Na 15 bestralingssessies toonden CT-scans een significante afname van de laesie in de rechterlong, en ook het rechtermediastinum en de lymfeklieren waren significant kleiner geworden. Een follow-up CT-scan op 10 september 2023 toonde positieve veranderingen: een afname van de rechter pleurale effusie, een afname van de rechter pleurale verdikking en kleinere mediastinale en rechter supraclaviculaire lymfeklieren, zonder vergroting van de abdominale en retroperitoneale lymfeklieren.

Vergeleken met de scan van 7 mei 2023, toonde de scan van 10 oktober 2023 een duidelijke afname van de tumor. Er werd met name krimp waargenomen in de nodule in de rechterbovenkwab en in verschillende lymfeklieren nabij de trachea, bloedvaten, het para-aortale gebied en de vena cava inferior. De eerder waargenomen nodulaire verdikking in het lokale peritoneum, de rechter voorste borstwand en de 11e-12e intercostale ruimte was aanzienlijk afgenomen. Daarnaast was ook de licht verminderde nodulaire schaduw in de rechter schouderspier aanzienlijk kleiner geworden. Deze resultaten wijzen erop dat de systemische behandeling effectief was, waarbij de meeste metastatische laesies verdwenen en de resterende laesies aanzienlijk krompen. Beeldvormende onderzoeken suggereren dat de behandeling succesvol was en dat de tumor zich nu in een stadium van gedeeltelijke remissie bevindt.