لوسمی لنفوبلاستیک حاد (T-ALL)-04

بیمار، پسری ۱۵ ساله بود که در اواخر دسامبر ۲۰۲۰ به لوسمی لنفوبلاستیک حاد سلول T (T-ALL با ژن STIL-TAL1 مثبت، یک ژن با پیش‌آگهی ضعیف) مبتلا شد و در یک بیمارستان محلی با چندین دوره شیمی‌درمانی منظم تحت درمان قرار گرفت تا به بهبودی کامل دست یابد. پیوند سلول‌های بنیادی خون‌ساز همزیگوس از پدر به پسر در ۲ ژوئن ۲۰۲۱ انجام شد، اما متأسفانه ۳ ماه پس از پیوند، عود مغز استخوان مشاهده شد و ۱ دوره شیمی‌درمانی بی‌اثر بود. در همان زمان، گونه‌های او برآمده و نشت هوا، گوشه‌های کج دهان و پونکسیون کمری نشان دهنده ابتلا به لوسمی سیستم عصبی مرکزی بود.

T-ALL با مثبت بودن STIL-TAL1، عود زودهنگام پس از پیوند آلوژنیک، همراه با لوسمی سیستم عصبی مرکزی، یک مورد بسیار دشوار برای درمان در دوران بدون CAR-T است. پدر کودک از طریق دوستانش در مورد بخش هماتولوژی بیمارستان سرطان تیانجین در فرودگاه فرودگاه تحقیق کرد. پس از ارتباط دقیق، آنها به بیمارستان سرطان تیانجین در فرودگاه فرودگاه آمدند و به عنوان آخرین تلاش، درخواست ثبت نام در یک کارآزمایی بالینی CAR-T را داشتند.

اولین CAR-T ناموفق، سلول‌های تومور به سرعت تکثیر شدند و زندگی او را به خطر انداختند.

در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۱، بیمار در بخش اول بخش هماتولوژی بستری شد. به دلیل تکثیر سریع سلول‌های تومور، بیمار برای کاهش بار تومور تحت شیمی‌درمانی قرار گرفت و شیمی‌درمانی داخل نخاعی دریافت کرد. مایع مغزی نخاعی هیچ بیماری باقی‌مانده‌ای را نشان نداد. پس از تثبیت، لنفوسیت‌های پدرش برای کشت سلول‌های CAR-T جمع‌آوری شدند. در ۱۹ نوامبر، سلول‌های CD7 CAR-T اهدایی به بیمار تزریق شد.

چند روز پس از تزریق، قبل از گسترش سلول‌های CAR-T، سلول‌های تومور دوباره به سرعت تکثیر شدند و بلاست‌های فراوانی در خون محیطی مشاهده شد که نشان‌دهنده شکست اولین درمان CAR-T بود.

در این زمان، بیمارستان فرودگاهی سرطان تیانجین در حال انجام یک کارآزمایی بالینی از CAR-T جهانی (CD7 UCAR-T) برای لوسمی لنفوبلاستیک حاد T بود. والدین ابراز فوریت کردند و اظهار داشتند که حتی یک درصد شانس برای فرزندشان را نیز دنبال می‌کنند. تیم پزشکی با خانواده مشورت کرد و تصمیم گرفت بیمار را در کارآزمایی بالینی CD7 UCAR-T ثبت نام کند.

بهبودی کامل پس از CD7 UCAR-T، اکنون ۲ ماه پس از پیوند.

در ۲ دسامبر، بیمار تزریق سلول‌های CD7 U-CART را در کنار درمان کاهش بار تومور و مراقبت‌های حمایتی دریافت کرد. پس از تزریق، او تب بالا و بی‌حالی طولانی‌مدت را تجربه کرد. با حمایت ضد عفونی و هیدراتاسیون، علائم حیاتی او تثبیت شد و دمای بدن به حالت عادی بازگشت.

ارزیابی مغز استخوان و مایع مغزی نخاعی در روزهای ۱۸ و ۲۸ پس از CAR-T، بهبودی کامل با منفی بودن MRD را تأیید کرد. وضعیت کودک به طور قابل توجهی بهبود یافت، انرژی او بازگشت، اشتهایش بهبود یافت و مادرش - که قبلاً پریشان بود - امید خود را بازیافت.

در حال حاضر، بیمار تحت دومین پیوند سلول‌های بنیادی خون‌ساز نیمه‌همسان در بیمارستان فرودگاهی بیمارستان سرطان تیانجین قرار گرفته و 2 ماه پس از پیوند در بهبودی کامل به سر می‌برد.