Acute lymfatische leukemie (T-ALL)-05

GeduldigAnoniem

Geslacht:Mannelijk

Leeftijd: 15 jaar oud

Nationaliteit: Chinees

DiagnoseAcute lymfatische leukemie (T-ALL)

Neem contact met ons op

Remissie bij een patiënt met recidiverende T-ALL en leukemie van het centrale zenuwstelsel na CAR-T-therapie.

Deze zaak betreft een 16-jarige jongen uit Noordoost-China, wiens strijd tegen leukemie sinds zijn diagnose meer dan een jaar geleden vol uitdagingen is geweest.

Op 8 november 2020 bezocht Dawei (een pseudoniem) een lokaal ziekenhuis vanwege gezichtsstijfheid, huiduitslag en een scheve mond. Bij hem werd de diagnose acute lymfatische leukemie (T-celtype) gesteld. Na één inductiechemotherapiekuur was de minimale restziekte (MRD) negatief, waarna hij doorging met reguliere chemotherapie. Gedurende deze periode vertoonden beenmergpunctie, lumbaalpunctie en intrathecale injecties geen afwijkingen.

Op 6 mei 2021 werd een lumbaalpunctie met intrathecale injectie uitgevoerd, waarbij analyse van de hersenvocht (CSF) de diagnose "leukemie van het centrale zenuwstelsel" bevestigde. Hierop volgden twee kuren reguliere chemotherapie. Op 1 juni toonde een lumbaalpunctie met CSF-analyse onrijpe cellen aan. Er werden nog drie lumbaalpuncties met intrathecale injecties uitgevoerd, waarbij de laatste CSF-test geen tumorcellen meer aantoonde.

Op 7 juli verloor Dawei het gezichtsvermogen in zijn rechteroog, waardoor hij alleen nog licht kon zien. Na een intensieve chemotherapiekuur herstelde zijn zicht in zijn rechteroog zich.

Op 5 augustus verslechterde zijn zicht in zijn rechteroog opnieuw, wat leidde tot volledige blindheid, en zijn linkeroog werd wazig. Van 10 tot 13 augustus onderging hij bestraling van de hersenen en het ruggenmerg (TBI), waardoor het zicht in zijn linkeroog herstelde, maar zijn rechteroog bleef blind. Op 16 augustus toonde een MRI-scan van de hersenen een lichte verbetering in de verdikking van de rechter oogzenuw en het chiasma opticum, met contrastversterking. Er werden geen afwijkende signalen of contrastversterkingen in het hersenparenchym gevonden.

Op dat moment had het gezin zich voorbereid op een beenmergtransplantatie en wachtte alleen nog op een bed op de transplantatieafdeling. Helaas brachten routinematige onderzoeken voorafgaand aan de transplantatie problemen aan het licht waardoor de transplantatie onmogelijk werd.

Op 30 augustus werd een beenmergpunctie uitgevoerd, waarbij beenmerg-MRD werd aangetoond met abnormale onrijpe T-lymfocyten die 61,1% uitmaakten. Er werd ook een lumbaalpunctie met intrathecale injectie uitgevoerd, waarbij CSF-CSF-MRD werd aangetoond met in totaal 127 cellen, waarvan abnormale onrijpe T-lymfocyten 35,4% uitmaakten, wat duidde op een volledige terugval van de leukemie.

Op 31 augustus 2021 arriveerden Dawei en zijn familie in ons CGT-centrum. Bloedonderzoek bij opname toonde aan: WBC 132,91 × 10⁹/L; differentieel bloedbeeld (morfologie): 76,0% blasten. Er werd één inductiechemotherapiekuur toegediend.

Na een evaluatie van Dawei's eerdere behandelingen werd duidelijk dat zijn T-ALL refractair/teruggekeerd was en dat tumorcellen de hersenen waren binnengedrongen en de oogzenuw hadden aangetast. Het medisch team concludeerde dat Dawei voldeed aan de criteria voor deelname aan de CD7 CAR-T klinische studie.

Op 18 september werd een nieuw onderzoek uitgevoerd: de differentiatie van perifeer bloed (morfologie) toonde 11,0% blasten aan. Op dezelfde dag werden perifere bloedlymfocyten verzameld voor CD7 CAR-T-celkweek, en dit proces verliep voorspoedig. Na de afname werd chemotherapie toegediend ter voorbereiding op de CD7 CAR-T-celimmunotherapie.

Tijdens de chemotherapie vermenigvuldigden de tumorcellen zich snel. Op 6 oktober toonde de differentiatie van het perifere bloed (morfologie) 54,0% blasten aan, waarna het chemotherapieschema werd aangepast om de tumorlast te verminderen. Op 8 oktober toonde een analyse van de beenmergcellen 30,50% blasten aan; MRD gaf aan dat 17,66% van de cellen maligne onrijpe T-lymfocyten waren.

Op 9 oktober werden CD7 CAR-T-cellen opnieuw toegediend. Na de herinfusie kreeg de patiënt opnieuw koorts en tandvleespijn. Ondanks intensievere anti-infectiebehandeling werd de koorts niet goed onder controle gebracht, hoewel de tandvleespijn geleidelijk afnam.

Op de elfde dag na de re-infusie steeg het aantal blastcellen in het perifere bloed tot 54%; op de twaalfde dag toonde een bloedonderzoek een stijging van het aantal witte bloedcellen tot 16 × 10⁹/L. Op de veertiende dag na de re-infusie ontwikkelde de patiënt een ernstig CRS, met onder andere hartschade, lever- en nierfunctiestoornissen, hypoxemie, bloedingen in het onderste deel van het maag-darmkanaal en convulsies. Agressieve symptomatische en ondersteunende behandelingen, samen met plasmaferese, verbeterden geleidelijk de functie van de aangetaste organen en stabiliseerden de vitale functies van de patiënt.

Op 27 oktober had de patiënt geen spierkracht meer in beide benen. Op 29 oktober (21 dagen na de re-infusie) bleek een beenmerg-MRD-test negatief.

In een staat van volledige remissie versterkte Dawei, met de hulp van verpleegkundigen en familie, de functie van zijn benen, waardoor zijn spierkracht geleidelijk herstelde tot graad 5. Op 22 november werd hij overgebracht naar de transplantatieafdeling ter voorbereiding op een allogene hematopoëtische stamceltransplantatie.

beschrijving2